Boek recensie: Gebroken bloed

Soms lees je een boek dat je binnen een dag uit hebt. Het boek van Lisa Hilders is zo’n boek. Zij schrijft op een heel open manier over ziek zijn en wat dit met je doet.
vsco-shop

 

Het leven van een gezonde studente verandert binnen enkele dagen in dat van een leukemie patiënt die moet vechten om te overleven….. Lisa is net 21 jaar en in opleiding tot verloskundige als haar leven een dramatische wending neemt. Ze wordt met spoed opgenomen in het ziekenhuis en krijgt de diagnose acute promyelocyten leukemie, een zeldzame en levensbedreigende vorm van bloedkanker. Lisa neemt je in dit boek mee tijdens haar zware strijd die ze moet leveren in de periode na de diagnose. (een zware IC opname en chemokuren) en ze laat zien hoe moeilijk het daarna voor haar is om zich weer aan te passen aan het normale leven zonder kanker.

Waarom ben ik dit boek gaan lezen?

Dit boek ben ik (ondanks dat het een zwaar onderwerp is) gaan lezen omdat ik op zoek was naar verhalen van mensen die ook iets heftigs mee hadden gemaakt. Ik was op zoek naar een soort lotgenoten herkenning en hoewel het verhaal van Lisa heel anders is dan dat van mij zie ik in bepaalde dingen wel overeen komsten.

Citaten uit het boek

‘Zeg me alsjeblieft dat alles goed komt, dat ik binnenkort naar huis mag en in de toekomst alleen nog maar af en toe in het LUMC hoef te zijn’

Een heel herkenbaar stukje. Dit heb ik zo vaak gedacht en zo vaak gezegd. Als je erg ziek bent dan lijken alle andere dingen ineens heel erg onbelangrijk. Het enige wat je dan nog wilt is je normale leven oppakken.

‘Het zal echter nog een paar uren duren voordat de verpleegkundige komt voor de verzorging. Dat doen ze meestal pas rond half 9. Dat duurt een eeuwigheid voor mij, ik ben gewend om vroeg op te staan en vroeg aan mijn dag te beginnen’

Je moet je in het ziekenhuis overgeven aan de dagindeling daar. Als je zelf niet uit bed kunt omdat je vast zit aan allerlei slangen en / of te ziek bent dan kan dat heel frustrerend zijn. Ik kon zelfs jaloers zijn als ik een andere patiënt even naar de wc zag lopen.

‘Ik wil alles vergeten wat er is gebeurd en gewoon weer een normaal leven leiden maar in de paar uur dat ik weer thuis ben word ik al ontzettend geconfronteerd met wat ik niet kan. Het wordt me nu ook duidelijk dat ik het niet kan vergeten en geen normaal leven kan leiden op dit moment. Thuis zijn betekend niet dat alles ineens is opgelost’

Als ik eenmaal thuis was na een opname en grote operatie en ik lag in mijn eigen bed dan kwam ik er pas achter hoe weinig je eigenlijk nog maar kunt en dan je ook thuis medicijnen nodig hebt en nog lang niet de oude bent, dat je ook thuis nog pijn hebt en slechte nachten en dat herstellen echt heel veel tijd nodig heeft. Het ziekenhuis is wel weg maar thuis zijn betekend niet dat je automatisch weer beter bent en dat de problemen weg zijn. Ik heb altijd het idee dat het herstellen dan pas echt begint.

Een mooie citaat als Lisa weer begint op haar opleiding verloskunde.

Straks is iedereen er aan gewend dat ik hier weer rond loop en dan zal alles weer ‘gewoon’ zijn. Precies datgene waar ik eigenlijk ook wel bang voor ben want hoe gewoon is dit allemaal nog voor mij?

Lisa beschrijft hier hoe het voelt om alle normale dingen weer op te pakken nadat je alle ellende hebt doorstaan. Voor je gevoel gaat iedereen maar gewoon door terwijl het voor jou helemaal niet meer ‘gewoon doorgaan’ is. Na zo’n heftige periode moet je echt weer opnieuw je weg vinden.

Conclusie

Ik vond het een heel aangrijpend verhaal om te lezen. Ook heel herkenbaar en ik denk ook herkenbaar (op bepaalde vlakken) voor iedereen die een heftige periode van ziekte heeft meegemaakt. Lisa omschrijft precies wat het met je doet als je ineens erg ziek bent en daarna weer terug moet naar het ‘normale leven’. Het boek is in een soort dagboek vorm geschreven waardoor je het verhaal van dag tot dag beleeft.

Ook staan er dagboek stukken in van haar familie in de periode dat Lisa op de ic lag. We moeten niet vergeten dat het niet alleen de patiënt is die een heftige tijd doormaakt maar de familie net zo. Dat komt in dit boek erg goed naar voren.

Ik raad mensen die op zoek zijn naar herkenning na of tijdens een heftige periode van ziekte aan om dit boek te lezen. Ook mensen die een opleiding op medisch gebied doen raad ik dit zeker aan. Zo krijg je als verpleegkundige of arts nog meer te weten over hoe het voor de patiënt is en kun je je veel beter inleven. Lisa heeft ook een eigen website: www.lisahilders.nl

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *