Momenten waarop ik mij 80 voel in plaats van 24

Er zijn de afgelopen jaren heel vaak momenten geweest dat ik bepaalde dingen net even niet vol kon houden of dat ik net iets sneller moe was. Nadat er flink op mijn rem is getrapt door de revalidatie arts en ergo therapeut heb ik geleerd om mijn energie zo te verdelen dat deze momenten niet meer zo vaak voor zouden komen. Toch komen ze af en toe nog terug en voel ik mij absoluut geen 24 jaar.

Neem het moment toen ik op mijn dertiende mee ging met vriendinnen naar een ‘discotheek’. Niet eens perse omdat ik zo’n uitgaansmens ben. Totaal niet zelfs, maar meer om het een keer meegemaakt te hebben en een soort van ‘erbij te horen’. Ik heb een paar uur op de dansvloer gestaan (toen had ik nog geen rolstoel nodig behalve in de stad) en ik voelde mijn benen elke minuut zwaarder worden.

Terwijl alle andere meiden nergens last van hadden ben ik bij de toiletten van de pijn op de grond gezakt en moest ik opgehaald worden omdat het simpelweg niet ging. Dit was wel het moment waarbij ik echt wist dat het serieus moeilijker werd om de ‘gezonde meiden’ bij te gaan houden. Waar zij elke dag door konden gaan en in de avond ook nog uren op de dansvloer konden staan kwam hier mijn stop. Dan voel je je wel echt 80 jaar terwijl je op dat moment 13 jaar bent..

Momenten

Neem de momenten dat je weet waar je over praat als je het over blaaskatheters en bijvoeding hebt en dan niet door een medische opleiding.

Als ik in de ochtend wakker word na een slechtere nacht dan start ik heel moeilijk op en voel ik me vaak grieperig. Alles doet dan zeer en zeker in de wintertijd komen deze momenten vaker voor. Na een paar uur is dit meestal weer bijgetrokken maar op zo’n moment voel je je geen vlotte 24 jarige die even op staat om fris naar het werk te gaan. (En dat zonder feesten)

Of wanneer er een verjaardag afgezegd moet worden omdat je de volgende dag ook een belangrijke afspraak hebt staan en je niet alles kan doen maar keuzes moet maken.

Wonen

De momenten dat ik in mijn woonomgeving is goed om mij heen kijk en dan allerlei dingen zie die niet horen bij het beeld van een 24 jarige. Een verstelbaar bed met een aangepast matras tegen doorliggen, een douche rolstoel en een kastje met stoma materiaal. Om een paar dingen te noemen.

De zoektocht naar een eigen woning. Wanneer de bejaarden woningen voor jou het meest geschikt lijken, maar tussen zoveel oudere mensen wonen je minder geschikt lijkt en er niet zoveel andere opties zijn omdat je een gelijkvloerse woning nodig hebt.

Of wanneer je voordat je kunt gaan reageren op een woning je eerst allerlei zaken moet gaan regelen zoals huishoudelijke hulp en je je realiseert dat je ook een knop nodig hebt voor thuiszorg zodat je hun kunt bellen wanneer je onverwachts hulp nodig hebt. Dan voel je je geen 24 jaar.

Stil staan

Dit zijn allemaal dingen waar een ‘gezonde’ 24 jarige niet bij stil staat. Maar waar iemand met een chronische ziekte of lichamelijke beperking wel dagelijks mee te maken krijgt. Ik zelf sta er bijna nooit bij stil en je went er ook wel aan maar soms komen er momenten waarop je je realiseert dat dit ‘niet hoort’ bij iemand van jonge leeftijd.

Daarom is het goed om hier aandacht aan te besteden zodat deze ‘rugzak’ waar veel meer mensen mee te maken krijgen niet vergeten wordt. Niet om aandacht te trekken of om een negatief beeld te schetsen maar gewoon om is bij stil te staan. Juist omdat er zoveel mensen zijn die hiermee te maken krijgen is het goed om dit onderwerp eens onder de aandacht te brengen en dit niet te vergeten.

Het grote plaatje

Gelukkig kan ik het grote plaatje heel goed in beeld brengen en sta ik niet vaak stil bij bovenstaande momenten. Bij het grote plaatje zie ik dan een dame van 24 jaar die gestudeerd heeft, een vaste baan heeft op kantoor en hopelijk gauw een eigen woning. De bijzaken die nemen we dan maar voor lief want het brengt ook veel moois met zich mee.

Het heeft me doorzettingsvermogen gegeven en mij gebracht waar ik nu sta. ‘Waar een wil is daar is een weg’

Ook laat het zien dat niet alles vanzelf gaat en het niet vanzelfsprekend is dat je alles zomaar kunt doen. Het laat je bepaalde dingen veel meer waarderen en je kunt veel meer genieten van kleine / grote dingen  die heel goed gaan. (Ik tenminste)

 

2 gedachten over “Momenten waarop ik mij 80 voel in plaats van 24”

    1. Hoi Debbie,

      Fijn om te lezen dat je je in mijn blogs herkent! Daar ben ik grotendeels deze site voor begonnen. Ik hoop dat je met plezier mijn blogs blijft lezen.

      Dat boek is zeker de moeite waard! Ik wens je veel lees plezier en hoop dat je er net zoveel aan hebt als dat ik heb gehad. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *