Operatie

Dinsdag 28 februari was het dan zover, de operatiedag was aangebroken! Om half 9 kon ik me melden in het ziekenhuis, de afdeling waar ik meestal lig was deze dag vol dus toen kwam ik voor de eerste nacht op de afdeling ‘dag opname’ te liggen. Gelukkig kreeg ik een kamer alleen in plaats van op zaal, wel zo fijn bij een grote operatie.

Rond 11 uur werd ik naar de operatie kamers gebracht, deze keer was ik niet dood ziek en dit gaf mij de kans om toch een keer goed rond te kijken, haha. Heel erg bizar om alles zo te herkennen alsof je nooit weg bent geweest, raar om zo bekend te zijn in deze ruimtes. Ik ben de tel van het aantal operaties die ik gehad heb inmiddels ook kwijt.

Het aanprikken van een goed infuus was zoals altijd een drama. Het vinden van een goed bloedvat was een moeilijke klus en dit leverde helaas toch weer een paar blauwe plekken en een dove arm op.

De chirurg kwam nog bij mij en samen namen we de operatie en het beleid voor de dagen daarna nog even helemaal door. Dit beleid betekende de eerste dagen alleen vloeibaar eten. Ze gingen namelijk mijn darmen aan elkaar zetten en op deze verbinding mocht absoluut geen spanning komen te staan want dan kon het gaan lekken in de buik en dat is heel erg gevaarlijk, een risico dat we ook goed besproken hebben van tevoren.

Toen werd ik naar de operatie kamer gebracht en na het plaatsen van de ruggenprik (epiduraal katheter in de rug voor de pijnbestrijding na de operatie) werd ik in slaap gebracht.

Een paar uur later (rond het einde van de middag) werd ik wakker op de uitslaapkamer en had ik heel veel pijn. Hierop hebben ze de pijn bestrijding hoger gezet, in de avond terug op mijn eigen kamer zakte ik steeds weg en kreeg ik het heel erg zwaar met ademen en had ik het benauwd. Ze hebben toen de pijn bestrijding weer omlaag gezet en toen knapte ik gelukkig weer wat op.

In de nacht verloor ik (oud) bloed en een dag later waren ze toch bang voor een bloeding maar dit bleek gelukkig niet zo te zijn. De chirurg kwam de eerste dagen steeds even bij mij kijken, (naast de zaalarts enz natuurlijk) zodat goed in de gaten werd gehouden hoe ik mij voelde en hoe het ging in de buik. De dag na mijn operatie hebben ze mij in de stoel gezet, helaas ging dit niet zo goed en moest ik ontzettend overgeven, toen dit later nog een keer gebeurde hebben ze in overleg met het pijnteam een zwaardere pijnstiller in mijn pomp uitgezet.

De pijn kon ik gelukkig zonder die zware pijnstiller goed verdragen (met morfinetabletjes) en de misselijkheid verdween ook. In de dagen daarna mocht de drain (voor wondvocht enz) eruit en mijn revalidatie arts kwam bij mij langs. Ze vertelde dat ik bij haar op de poli moest komen om de verdere revalidatie te bespreken, daar was het nu (natuurlijk) nog te vroeg voor.  Ik heb nog wel een heel fijn gesprek met haar gehad. Een hele fijne arts waar ik al jaren bij onder controle sta en die heel veel van mij weet.

Voor het weekend werd de pijnpomp uitgezet en mocht de urine katheter er ook uit. Dit resulteerde helaas wel in een zware vrijdag middag / avond / zaterdagmiddag omdat de pijn heel heftig kwam opzetten. Nadat dit onder controle was met morfine ging het gelukkig beter en die maandag mocht ik naar huis.

De operatie is zoals het nu lijkt goed gegaan, ze hebben mijn dunne darm op mijn endeldarm aangesloten en mijn stoma weg gehaald. Mijn dikke darm was al helemaal verwijderd in 2011. Ze dachten op een scan te zien dat er nog een stukje dikke darm in mijn buik zat maar dit bleek niet zo te zijn. Gelukkig konden zo ook zonder dat stukje dikke darm een aansluiting maken.

Het scheelt enorm dat ik een goede conditie had toen ik de operatie in ging en daar keihard voor heb gewerkt in de vogellanden. Nu voel ik natuurlijk aan alles dat mijn lichaam weer een klap gehad heeft, denk aan pijn en heel erg moe zijn daarnaast krijg ik nog iedere dag een injectie om trombose tegen te gaan.

Toch voel ik mij elke dag weer een beetje beter en over een paar weken heb ik de controle bij de chirurg staan en een gesprek bij de revalidatie arts. Dan gaan we ook bespreken wat er nu moet gaan gebeuren qua revalidatie. Het eten gaat steeds weer wat beter maar ik heb nog weinig eetlust en zit heel snel vol, dit heeft allemaal tijd nodig.

De operatie is in ieder geval achter de rug, mijn dunne darm lijkt het tot nu toe goed te doen zonder stoma en dat is heel fijn nieuws. Of de draaien in mijn darm nu ook weg zullen blijven is afwachten, dat weten we pas op lange termijn. Hopelijk is dit het geval want dat is waarvoor we deze hele operatie gedaan hebben. Helaas hebben we daar nu nog geen zekerheid over. Voor nu wil ik mij richten op het herstel en de toekomst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *